Śliwa domowa: co to za roślina i skąd pochodzi
Śliwa domowa ”Węgierka Zwykła” to odmiana uprawna śliwy domowej. Potocznie nazywana jest śliwką węgierką. Odmiana ta jest bardzo stara. Charakteryzuje się późną porą dojrzewania.
Węgierka zwykła wywodzi się prawdopodobnie z Azji Mniejszej, i stamtąd zawędrowała do Europy. Na starym kontynencie znana jest od połowy XVII wieku. Jest rozpowszechniona wielu europejskich krajach. Do Polski została przywieziona z Węgier. Stąd też jej polska nazwa.
Śliwa to roślina, która jest uprawiana ze względu na jej smaczne owoce. Są one bogate w sole mineralne i witaminy, takie jak witaminy: A, B1 czy C. Nadają się one zarówno do deserów, jak i na przetwory. Można je również jeść zerwane prosto z drzewa. Ponadto ze względu na zawartość flawonoidów i innych polifenoli znajdujących w owocach śliwy, wykazuje ona działanie antyoksydacyjne. Z tego też powodu jest rośliną leczniczą. Ponadto śliwa to również roślina miododajna. A drewno tej rośliny jest użytkowane w meblarstwie.
Ja wygląda śliwa węgierka
Śliwkę węgierkę zna chyba każdy. A już na pewno znane są jej smaczne owoce oraz liczne przetwory (takie jak powidła śliwkowe), które są z nich robione.
Śliwy domowe to nieduże drzewa, dorastające do 10 m wysokości, lub też krzewy. Jednak zależnie od odmiany mogą występować spore różnice w ich wyglądzie. Drzewa śliwki węgierki rosną średnio silne. Na początku, w pierwszych latach od posadzenia tworzą stożkowatą koronę, która z czasem staje się bardziej kulista.
Najbardziej znane są owoce śliwy. Są małe lub średniej wielkości, jajowatym bądź wrzecionowatym kształcie. Ich przeciętna masa wynosi około 25-30 g. Skórka owoców węgierki zwykłej jest brązowo-granatowa. Zaś gdy jest w pełni dojrzała, przybiera kolor granatowy. Pokryta jest gęstym, białym, woskowym nalotem z drobnym, brunatnymi cętkami. Miąższ zależnie od typu i stanowiska, na którym rośnie, przybiera barwę od zielono-żółtej, przez żółtą do pomarańczowej. Miąższ śliwki jest ścisły, jędrny, chrząstkowaty a jednocześnie soczysty, i zwyczaj łatwo oddziela się od pestki.
Rozsyp pod śliwką węgierką a będzie mieć duże i liczne owoce
Okres owocowania śliwki węgierki przypada na wrzesień-październik, a czasem nawet już na przełom sierpnia i września. Ponieważ owocowanie pochłania dużo energii z drzewa, wymaga ono szybkiej regeneracji. Dlatego też jednym z zabiegów jest zastosowanie odpowiednich nawozów do śliwek po zbiorach.
Drzewo śliwy bowiem jesienią ma osłabioną odporność. A wszystko ze względu na niedobór składników odżywczych, które trafiły do owoców. Aby uzupełnić braki ważnych składników u tego drzewka owocowego, konieczne jest przeprowadzenie nawożenia.
Nawożenie śliwki węgierki po zbiorach. Do nawożenia śliwki węgierki po zbiorach nie należy używać nawozów z dużą ilością azotu. Ponieważ pobudza on procesy wegetatywne, a takie są pożądane wiosną, nie zaś jesienią. Po zbiorach owoców śliwki stosujemy nawozy fosforowo-potasowe lub nawożenie organiczne.
Zanim podamy roślinom jakikolwiek nawóz, warto odchwaścić i oczyścić obszar wokół drzewka. Po to, aby wszelkie stosowane nawozy dokarmiały śliwę, a nie inne, niepożądane rośliny.
Nawożenie mineralne. To nawożenie wykonujemy w następujący sposób. W wiadrze z wodą rozcieńczamy odpowiednią ilość nawozu, która jest zalecana przez producenta na opakowaniu. Tak powstałym roztworem podlewa się śliwę wokół jej pnia. Warto pamiętać, że przed tą czynnością należy najpierw rozluźnić glebę wokół drzewa i podlać jednym wiadrem czystej, odstanej wody.
Nawożenie organiczne. Aby wspomóc drzewka owocowe, można zastosować również nawozy organiczne, takie jak obornik. Obornik rozsypujemy na koniec października i początek listopada. Czynność tę wykonuje się w rękawicach. Niewielką ilość obornika rozkłada się pod drzewkiem. Obornik wystarczy tylko rozsypać wokół drzewka. Przez cały okres jesienno-zimowy spadający deszcz oraz śnieg spowodują jego rozpuszczenie. i przemieszczenie się do głębszych partii gleby. Wówczas to dostanie się bliżej korzeni i drzewka z tego skorzystają.
