Zamiokulkas – co to za roślina?
Zamiokulkas (Zamioculcas) to kwiatowa tropikalna roślina wieloletnia. Pochodzi z Afryki. Nazywana jest ona klejnotem Zanzibaru, rośliną wieczności, czy też szmaragdową palmą. W Polsce przyjęła się jej potoczna nazwa "zamia". Jednak jest to błąd, gdyż są to dwie różne rośliny, choć wyglądają bardzo podobnie.
Zamiokulkas ma błyszczące, ciemnozielone skórzaste liście i co jakiś czas kwitnie. Korzenie zamiokulkasa mają formę kłączy i posiadają dużą zdolność magazynowania wilgoci. Dzięki temu roślina jest bardzo odporna na suszę. W doniczce urasta do zazwyczaj 45-60 cm wysokości. Lubi gleby dobrze przepuszczalne o odczynie lekko kwaśnym lub kwaśnym. Ze względu na małe wymagania pielęgnacyjne jest ona łatwa w utrzymaniu. Jednak należy przestrzegać kilku podstawowych zasad.
Dlaczego zamiokulkas nie wypuszcza nowych liści?
Jednym z powodów zahamowania procesów wzrostu zamiokulkasa i braku nowych liści jest przesadzenie go w zbyt dużą doniczkę. Bowiem roślina ta, tak jak inne rośliny bulwiaste, najlepiej rośnie w doniczkach ciasnych. Zbyt duża doniczka powoduje, że roślina zaczyna rozwijać korzenie i kłącza, zamiast wypuszczać nowe liście. Tu jednak trzeba zachować umiar, bo gdy doniczka rzeczywiście będzie za mała wówczas zamiokulkas też nie będzie dobrze rósł. Idealna doniczka dla zamiokulkasa jest nie za duża, raczej płaska i ma na dnie otwory do odprowadzania nadmiaru wody.
Zamiokulkas to roślina, która ma bardzo małe wymagania pielęgnacyjne. Rzadko ją nawozimy i niewiele częściej podlewamy. Prawidłowo podlewamy ją wtedy, gdy podłoże jest suche. Pamiętajmy przy tym, aby podlać roślinę małą ilością wody. Jest to istotne, ponieważ zbyt duża ilość wody powoduje gnicie korzeni. Dlatego warto podlewać ją rzadko (zazwyczaj raz lub dwa razy w miesiącu), ale systematycznie.
Jak często nawozić zamiokulkasa?
Zamiokulkas ma również małe wymagania, jeżeli chodzi o samo nawożenie. Wystarczy zastosować nawóz maksymalnie trzykrotnie w czasie całego sezonu wegetacyjnego, który trwa od wiosny do początku jesieni. Nawóz musi być również odpowiednio rozcieńczony. Za częste nawożenie lub zastosowanie zbyt stężonego nawozu może spowodować przypalenie korzeni, a to sprawi, że roślina zamiast wypuszczać nowe liście, będzie musiała zregenerować korzenie.
Zamiokulkas jest rośliną, która lubi mieć dostęp do światła. Ważne jednak, by było to światło rozproszone, ponieważ zbyt intensywne, bezpośrednie światło słoneczne powoduje efekt przypalenia liści. Zamiokulkas może rosnąć również w nieco ciemniejszych miejscach. Niemniej jednak roślina ta nigdy nie będzie dobrze rosła w pomieszczeniu, w którym brakuje światła.
W okresie jesienno-zimowym zamiokulkas przechodzi w stan spoczynku. W tym czasie wolniej rośnie. Na nowe liście i pędy musimy wówczas poczekać do wiosny.
