Bób uprawiany był w basenie Morza Śródziemnego od dawna, prawdopodobnie już w okresie neolitu. Świadczą o tym wykopaliska w Jerychu. Najstarsze jego znaleziska w Starożytnym Egipcie pochodzą z okresu 2500-2300 lat p.n.e. W Starożytnym Egipcie bób odgrywał rolę kultową. Ponieważ uważany był za "pokarm umarłych", kapłani go nie spożywali; podobnie pitagorejczycy. Pliniusz Starszy pisał, że wśród roślin strączkowych Rzymianie najbardziej cenią bób. Nasiona bobu odnaleziono w ruinach Troi.
W czasach biblijnych, jak podaje to w Biblii prorok Ezechiel, mąki z bobu dodawano do wypieku chleba. Bób był wartościowym pokarmem, umożliwiającym ludziom długie przetrwanie w obleganych twierdzach.
W latach 1910-1913 z siewek bobu wyizolowano aminokwas – lewodopę. Chociaż początkowo nie przypisywano mu żadnej roli fizjologicznej, związek chemiczny okazał się skutecznym lekiem na chorobę Parkinsona i od roku 1961 jest stosowany w terapii. W organizmie człowieka ulega przekształceniu do dopaminy, której niedobór stwierdza się u osób chorych. Bób jako naturalne źródło lewodopy może być wykorzystywany w leczeniu choroby Parkinsona.
Bób jest rośliną bogatą w wartościowe składniki odżywcze
Bób jest rośliną bogatą w wartościowe składniki odżywcze. Jak wszystkie rośliny strączkowe polecany jest głównie osobom będącym na diecie wegetariańskiej oraz wegańskiej, ze względu na znaczną ilość białka. W 100 g surowego bobu znajduje się aż 26,12 g roślinnych protein, co plasuje go dość wysoko wśród wszystkich strączków.
Bób to prawdziwa bomba witaminowa
Bób to prawdziwa bomba witaminowa. Znajdziemy w nim witaminy: B1 (tiaminę), B2 (ryboflawinę), B3 (niacynę), B6, B9 (kwas foliowy), C, K. Bób ponadto bogaty jest w minerały: 100 g surowych ziaren zawiera 103 mg wapnia, 0,824 mg miedzi, 6,7 mg żelaza, 192 mg magnezu, 1,626 mg manganu, 421 mg fosforu, 1062 mg potasu, 8,2, 3,14 mg cynku oraz 3,14 mg sodu.
Zawarty w bobie w znacznej ilości potas, błonnik rozpuszczalny, a także niewielka ilość sodu sprawiają, że dieta z udziałem tego warzywa prowadzi do obniżenia cholesterolu. Błonnik wskazany jest również dla osób cierpiących na zaparcia. Spożywanie błonnika zapobiega ponadto rozwojowi raka jelita grubego.
Bób jest najmniej kalorycznym spośród popularnych warzyw strączkowych. 100 g ugotowanego bobu zawiera 88 kcal, przy czym nie zawiera on prawie wcale tłuszczu. Bób jest za to wyjątkowo zasobny w błonnik, co oznacza, że po zjedzeniu porcji tego warzywa uczucie sytości zachowamy na dłużej.
