- Moje siostry – starsza i młodsza miały swoje lalki, a ja jakoś nie. I kiedy któregoś razu zebraliśmy owoce, tak zwane spady i sprzedawaliśmy je do skupu, moje siostry zdecydowały, że za te pieniądze kupią mi lalkę – powiedziała pani Bogusława.
Jak mówiła, sama lalki zaczęła kupować w Berlinie, gdy odwiedzała córkę, a kolejne otrzymała od wnuczek. Jeśli lalki wymagają naprawy, panią Bogusławę wspiera mąż Aleksander, który zaznaczył, że dzięki jego żonie dostają one "drugie życie".
- Widzę, że żona tym żyje, trzeba trochę pomóc – mówił.
- Nie mam ulubionej lalki. Kiedy patrzę na ich twarze, wszystkie są piękne – podkreśliła szczecinianka.
Jak wyjaśniła, tworzenie sukienki zaczyna od pasa, a w trakcie jej wykonywania przychodzą dalsze pomysły. Jedna z sukienek jest wzorowana na ubraniu wnuczki z balu ósmoklasisty, inna – na żółtej kreacji Michelle Obamy.
- To dla mnie przyjemność, pasja i spokój. Jak mam się kłócić z mężem, wolę przyjść na górę, usiąść, tu włączam film, właściwie go słucham i robię sukienki – mówiła pani Bogusława.
Kiedy otrzymuje używane lalki, najpierw je myje, dezynfekuje, zmywa zabrudzenia acetonem. Wśród ciekawych egzemplarzy ma Barbie – szmaciankę (tylko głowa lalki jest z plastiku) i inną, całą z gumy.
Sukienki, które tworzy, są w różnych stylach: stroje do tańca, ślubne, komunijne, balowe.
Panią Bogusławę odwiedzają m.in. dzieci z przedszkoli i szkół, które często przynoszą zużyte czy zepsute lalki. Szczecinianka prowadzi też konto na Instagramie, na którym prezentuje swoją kolekcję. (PAP)
emb/ apiech/
Od marca 2011 roku redaktor prowadzący serwis kobieta.dziennik.pl, autorka tekstów o tematyce społeczno-zdrowotnej do „Magazynu DGP”. Równocześnie adiunkt w Instytucie Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa UKSW w Warszawie, pasjonatka i badaczka języka mediów, zawsze chętna do podejmowania tzw. trudnych tematów. Członek Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej – sekcja „Język w mediach”.