Eksperci, naukowcy i przedstawiciele organizacji pozarządowych biorący udział w projekcie wskazali co i w jaki sposób wpływa na jakość życia i zdrowie mieszkańców miast oraz które spośród nich są najlepszymi miejscami do życia.

Reklama

Tworząc Indeks Zdrowych Miast, posługiwaliśmy się metodą badania z wykorzystaniem wag grupowych, oszacowanych z pomocą eksperckiej metody analizy hierarchicznej[1]. Dzięki niej określiliśmy na zasadzie porównywania parami wskaźników, które z nich są ważniejsze i w jakim stopniu – tłumaczy dr hab. Agnieszka Chłoń-Domińczak, prof. SGH, prorektorka ds. nauki Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie.

Indeks Zdrowych Miast jest narzędziem, które bardzo szeroko obrazuje jak miasta podchodzą do kluczowych kwestii związanych ze zdrowiem swoich mieszkańców. Wskazuje, które samorządy inwestują w tworzenie zrównoważonej przestrzeni miejskiej, edukację, środowisko i inne ważne dla rozwoju jednostek aspekty. W tym celu, w ramach indeksu dokładnej analizie poddane zostały m.in.: realizowane programy zdrowia publicznego, umieralność na wybrane choroby cywilizacyjne, powierzchnia terenów zielonych czy też jakość powietrza.

Zgodnie z ogólnym zestawieniem Indeksu Zdrowych Miast 2022, Warszawa jest najzdrowszym miastem w Polsce. Obok niej na podium znalazły się Opole i Chorzów.

Oprócz głównego zestawienia, autorzy Indeksu wyłonili osiem kategorii ważnych z punktu widzenia warunków do życia: zdrowie, ludność, usługi komunalne i społeczne, edukacja, mieszkalnictwo, środowisko, infrastruktura, przestrzeń. W każdej z nich wyłoniono liderów oraz przyznano dziewięć wyróżnień.

Reklama
  • W kategorii Zdrowie liderem zostało Opole.
  • W kategoriach: Ludność i Pokolenia oraz Usługi Społeczne i Komunalne zwyciężył Rzeszów.
  • W kategorii Edukacja liderem okazał się Białystok.
  • W kategorii Mieszkalnictwo najlepsze są Gliwice.
  • Miano lidera w kategorii Środowisko trafiło do Sopotu.
  • W kategorii Infrastruktura zwyciężył Nowy Sącz.
  • W kategorii Przestrzeń najlepszy wskaźnik osiągnęło Świnoujście.

[1] Metoda polega na hierarchicznej analizie problemów decyzyjnych. Umożliwia rozłożenie skomplikowanego problemu decyzyjnego oraz utworzenie nowego rankingu. Składa się z czterech faz: tworzenia hierarchicznej struktury procesu decyzyjnego, definicji preferencji decydenta oraz obliczania ocen ważności dla wszystkich elementów hierarchii, badania spójności macierzy preferencji, tworzenia rankingu końcowego.