Gdyby Weronika wiedziała, w jaki sposób dać ogłoszenie do gazety, na pewno już dawno zamieściłaby informację następującej treści: „Na jesieni będę mieć braciszka albo siostrzyczkę”.
Mam nadzieję, że niebawem na tyle spowszednieje jej moja ciąża, że przestanie informować o tym wszystkich znajomych i nieznajomych. Natomiast Klara cały czas nie
okazuje zainteresowania i zapewne tak zostanie.
A mnie mdłości dopadły na całego. Odrzuca mnie od jedzenia, nie mogę patrzeć na mięso, wędlinę, ryby, nawet na kawę, bez której do tej pory nie wyobrażałam sobie poranka. Cóż, jedzenie mogę ograniczyć, ale dzieci muszę czymś nakarmić. Staję codziennie bohatersko przy blacie kuchennym i próbuję przygotować im obiad, walcząc z odruchem wymiotnym. Nie zawsze mi się to udaje i co jakiś czas wybiegam do łazienki. Za mną zwykle podąża procesja: dwie pary ciekawskich oczu przypatrują się matce klęczącej nad sedesem.
- Mamusiu, ty rzygasz? Idę powiedzieć tatusiowi!
Nim zdążę zaprotestować, słyszę tupot na schodach:
- Tatooo!!! Muszę ci coś powiedzieć!
I tak w miłej rodzinnej atmosferze mijają kolejne dni mojej trzeciej ciąży. Brzuszka na razie nie widać, ale spodnie już ledwo dopinam. Znam już ten moment; dotychczasowe ubrania zaczynają już być przyciasne, a w ciążowych jeszcze pływam. Na razie po prostu nie zapinam guzika i zakładam dłuższe bluzki. Szersza talia przypomniała mi o ważnej rzeczy - powinnam zacząć używać jakiegoś kremu przeciw rozstępom.
A mnie mdłości dopadły na całego. Odrzuca mnie od jedzenia, nie mogę patrzeć na mięso, wędlinę, ryby, nawet na kawę, bez której do tej pory nie wyobrażałam sobie poranka. Cóż, jedzenie mogę ograniczyć, ale dzieci muszę czymś nakarmić. Staję codziennie bohatersko przy blacie kuchennym i próbuję przygotować im obiad, walcząc z odruchem wymiotnym. Nie zawsze mi się to udaje i co jakiś czas wybiegam do łazienki. Za mną zwykle podąża procesja: dwie pary ciekawskich oczu przypatrują się matce klęczącej nad sedesem.
- Mamusiu, ty rzygasz? Idę powiedzieć tatusiowi!
Nim zdążę zaprotestować, słyszę tupot na schodach:
- Tatooo!!! Muszę ci coś powiedzieć!
I tak w miłej rodzinnej atmosferze mijają kolejne dni mojej trzeciej ciąży. Brzuszka na razie nie widać, ale spodnie już ledwo dopinam. Znam już ten moment; dotychczasowe ubrania zaczynają już być przyciasne, a w ciążowych jeszcze pływam. Na razie po prostu nie zapinam guzika i zakładam dłuższe bluzki. Szersza talia przypomniała mi o ważnej rzeczy - powinnam zacząć używać jakiegoś kremu przeciw rozstępom.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło dziennik.pl
Zobacz