Wyjaśnia Beata Hudziak, Partner doradca podatkowy w Grant Thornton Frąckowiak Sp. z o.o. Sp. k.
Po wykryciu błędu w złożonym zeznaniu podatkowym należy dokonać korekty tego zeznania. Na mocy art. 81 Ordynacji podatkowej podatnicy mogą skorygować złożoną deklarację poprzez złożenie korygującej deklaracji wraz z pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Korektę zeznania będą musieli podpisać oboje małżonkowie. Jeżeli w wyniku korekty okaże się, iż podatek został nadpłacony, powstaje nadpłata.
Na mocy art. 92 par. 3 Ordynacji podatkowej małżonkowie wspólnie opodatkowani ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe oraz solidarna jest ich wierzytelność o zwrot nadpłaty podatku.
Jednocześnie zgodnie z 92 par. 4 Ordynacji podatkowej do wierzytelności o zwrot nadpłaty stosuje się przepisy kodeksu cywilnego o wierzytelnościach cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 367 k.c. kilku wierzycieli może być uprawnionych w ten sposób, że dłużnik może spełnić całe świadczenie do rąk jednego z nich, a przez zaspokojenie któregokolwiek z wierzycieli dług wygasa względem wszystkich (solidarność wierzycieli). Jednak w razie wytoczenia powództwa przez jednego z wierzycieli, dłużnik powinien spełnić świadczenie do jego rąk.
Zatem każdy z małżonków z osobna albo oboje mogą żądać od dłużnika spełnienia świadczenia w całości lub w części, a spełnienie świadczenia do rąk któregokolwiek z małżonków powoduje, że zobowiązanie w całości lub w części wygasa wobec drugiego z nich.
O zwrot nadpłaty może zatem wystąpić każdy z małżonków bądź jeden z nich, przy czym w każdym przypadku osoba występująca o zwrot działa w imieniu własnym i małżonka. Zatem we wniosku o zwrot nadpłaty jako wnioskodawcy powinni zostać wskazani oboje małżonkowie, zaś podpis na wniosku może złożyć każdy z małżonków bądź tylko jednego z nich.
Podstawa prawna
Ustawa z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).
