Jak wynika z obserwacji klinicznych, kobiety z innych powodów rzucają palenie niż mężczyźni. Czy za te różnice odpowiadają rzeczywiste uwarunkowania płciowe, czy też mocno utrwalone stereotypy?
Kobiety rzucają palenie ze względu na:
- planowaną ciążę
- zdrowie swoje i mającego narodzić się dziecka
- odczuwany dyskomfort społeczny, związany z postrzeganiem jej jako kobiety
- czynniki higieniczno-estetyczne (przykry zapach z ust, zażółcenie skóry i zębów, zmarszczki mimiczne)
- zły przykład jaki dają innym (dzieciom, podopiecznym itp.)
- wsparcie jakiego chcą udzielić swojemu partnerowi rzucającemu palenie
- narażanie na bierne palenie swoich bliskich, rodziny
- poczucie winy
- czynniki ekonomiczne
Mężczyźni rzucają palenie ze względu na:
- planowaną ciążę swojej partnerki i ochronę zdrowia mającego narodzić się dziecka
- chęć zwiększenia wydolności organizmu (energia, potencja, kondycja)
- realne szkody zdrowotne: stan przedzawałowy lub zawał
- chęć udowodnienia sobie i innym silnej woli
Kobiety znacznie częściej niż mężczyźni zgłaszają się po profesjonalną pomoc i częściej rzucają palenie o własnych siłach. Jeśli decydują się na nikotynową terapię zastępczą to stosują ją dłużej (są bardziej konsekwentne i wytrwałe w swoich postanowieniach) niż mężczyźni . Częstym motywem wśród kobiet, praktycznie nieobecnym w przypadku mężczyzn, jest dyskomfort (dysonans poznawczy) związany z naruszeniem przez kobietę pewnego stereotypu. Co prawda ma on obecnie o wiele mniejszą siłę oddziaływania niż kilkadziesiąt lat temu, ale ciągle jeszcze (u wielu zwłaszcza starszych osób i w pewnych środowiskach) można zaobserwować jego działanie. Chodzi o pogląd, iż kobiecie (matce, babci) nie wypada palić, że to nieestetyczne lub też naruszające społeczne oczekiwania wobec kobiet. W przypadku mężczyzn jest wręcz na odwrót, palenie często wpisuje się o obraz prawdziwego mężczyzny.
U kobiet znacznie częściej niż u mężczyzn jako jeden z motywów rzucania palenia (bywa, że najważniejszy) pojawia się motywacja allocentryczna (skierowana na innych). Kobiety częściej niż mężczyźni mówią, iż chciałyby rzucić palenie ze względu na zły przykład jaki dają własnym dzieciom lub też swoim podopiecznym. Być może wiąże się to z faktem, iż kobiety częściej niż mężczyźni wykonują zawody związane z pomocą i ochroną życia i zdrowia innych, a także w większym stopniu uczestniczą w procesie wychowania dzieci.
Generalnie rzecz biorąc troska o innych jest częściej motywem rzucania palenia u kobiet niż u mężczyzn. Kobiety częściej motywują rozstanie z nałogiem chęcią wsparcia partnera, który ma taki sam problem (zdecydowanie nie robią tego panowie), zachęceniem innych członków rodziny lub też działaniem w intencji zdrowia innej osoby. Mężczyźni częściej rozstają się z nałogiem dla samych siebie. Rzadziej też podają jako powód rzucenia palenia to, że konsekwencją ich nałogu jest bierne palenie ich bliskich.
Artykuł powstał na podstawie konsultacji z dr. Sonią Geller, z Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie.
- planowaną ciążę
- zdrowie swoje i mającego narodzić się dziecka
- odczuwany dyskomfort społeczny, związany z postrzeganiem jej jako kobiety
- czynniki higieniczno-estetyczne (przykry zapach z ust, zażółcenie skóry i zębów, zmarszczki mimiczne)
- zły przykład jaki dają innym (dzieciom, podopiecznym itp.)
- wsparcie jakiego chcą udzielić swojemu partnerowi rzucającemu palenie
- narażanie na bierne palenie swoich bliskich, rodziny
- poczucie winy
- czynniki ekonomiczne
Mężczyźni rzucają palenie ze względu na:
- planowaną ciążę swojej partnerki i ochronę zdrowia mającego narodzić się dziecka
- chęć zwiększenia wydolności organizmu (energia, potencja, kondycja)
- realne szkody zdrowotne: stan przedzawałowy lub zawał
- chęć udowodnienia sobie i innym silnej woli
Kobiety znacznie częściej niż mężczyźni zgłaszają się po profesjonalną pomoc i częściej rzucają palenie o własnych siłach. Jeśli decydują się na nikotynową terapię zastępczą to stosują ją dłużej (są bardziej konsekwentne i wytrwałe w swoich postanowieniach) niż mężczyźni . Częstym motywem wśród kobiet, praktycznie nieobecnym w przypadku mężczyzn, jest dyskomfort (dysonans poznawczy) związany z naruszeniem przez kobietę pewnego stereotypu. Co prawda ma on obecnie o wiele mniejszą siłę oddziaływania niż kilkadziesiąt lat temu, ale ciągle jeszcze (u wielu zwłaszcza starszych osób i w pewnych środowiskach) można zaobserwować jego działanie. Chodzi o pogląd, iż kobiecie (matce, babci) nie wypada palić, że to nieestetyczne lub też naruszające społeczne oczekiwania wobec kobiet. W przypadku mężczyzn jest wręcz na odwrót, palenie często wpisuje się o obraz prawdziwego mężczyzny.
U kobiet znacznie częściej niż u mężczyzn jako jeden z motywów rzucania palenia (bywa, że najważniejszy) pojawia się motywacja allocentryczna (skierowana na innych). Kobiety częściej niż mężczyźni mówią, iż chciałyby rzucić palenie ze względu na zły przykład jaki dają własnym dzieciom lub też swoim podopiecznym. Być może wiąże się to z faktem, iż kobiety częściej niż mężczyźni wykonują zawody związane z pomocą i ochroną życia i zdrowia innych, a także w większym stopniu uczestniczą w procesie wychowania dzieci.
Generalnie rzecz biorąc troska o innych jest częściej motywem rzucania palenia u kobiet niż u mężczyzn. Kobiety częściej motywują rozstanie z nałogiem chęcią wsparcia partnera, który ma taki sam problem (zdecydowanie nie robią tego panowie), zachęceniem innych członków rodziny lub też działaniem w intencji zdrowia innej osoby. Mężczyźni częściej rozstają się z nałogiem dla samych siebie. Rzadziej też podają jako powód rzucenia palenia to, że konsekwencją ich nałogu jest bierne palenie ich bliskich.
Artykuł powstał na podstawie konsultacji z dr. Sonią Geller, z Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło dziennik.pl
Powiązane
Zobacz
|