Mnóstwo ofert pracy sezonowej znajdziesz w Internecie, prasie, pośredniakach i prywatnych agencjach. Najczęściej szukamy ich przez:

• wojewódzkie urzędy pracy - jest to jeden z bezpieczniejszych sposobów poszukiwania pracy za granicą. Pracodawcy z innych krajów zgłaszają tam swoje zapotrzebowanie na pracowników.

• prywatne agencje - w tym wypadku należy sprawdzić, czy działają one legalnie. Jeśli tak, to powinny być wpisane do rejestru agencji zatrudnienia. Lista takich firm jest dostępna na stronie internetowej Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej: www.praca.gov.pl oraz na stronie: www.kraz.praca.gov.pl. Potwierdzeniem rejestru jest specjalny certyfikat. Od wybranej firmy możesz zażądać przedstawienia go. O pośrednika możesz też zapytać w urzędzie pracy. Sprawdź, jak długo działa on na rynku i czy ma własne biuro. Nie ufaj firmom pośredniczącym, które nie mają stałej siedziby, podają tylko numery telefonów komórkowych i obiecują bardzo wysokie zarobki. Pamiętaj też, że poza opłatami związanymi z kosztami skierowania cię do pracy (np. za przejazd, badania lekarskie, tłumaczenia dokumentów), pośrednik nie może żądać od ciebie pieniędzy. Od razu skreśl ze swojej listy tych, którzy domagają się np. zapłaty za samo znalezienie ci pracy. Nie korzystaj też z usług agencji, które podają ci jedynie adres pośrednika, do którego masz się zgłosić po przyjeździe.

• osobiście, np. przez prasę, Internet, znajomych- odpowiadanie na oferty zamieszczane w prasie czy Internecie to najmniej bezpieczna forma szukania pracy, ale bywa skuteczna. Gdy zamierzasz szukać jej samodzielnie w krajach Unii Europejskiej, pamiętaj, że niezbędna jest przynajmniej podstawowa znajomość języka. Jednym z lepszych i bezpieczniejszych sposobów może być poszukiwanie zatrudnienia przez zaufanych znajomych, którzy pracowali już u danego pracodawcy i są zadowoleni.

Przed podpisaniem umowy z pracodawcą czy pośrednikiem bardzo uważnie ją przeczytaj. Powinny się tam znaleźć: w informacje o zagranicznym pracodawcy (nazwa/nazwisko pracodawcy, pośrednika) w rodzaj umowy w okres zatrudnienia w warunki pracy i wynagrodzenia w świadczenia socjalne przysługujące pracownikowi w warunki ubezpieczenia społecznego i ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków w obowiązki i uprawnienia zatrudnianej osoby w zakres odpowiedzialności obu stron - to ważne dla Ciebie, gdyby np. pracodawca lub pośrednik nie wywiązał się z umowy. Możesz wówczas dochodzić swoich praw nawet przed sądem.
Uwaga! Jeśli pobrano od Ciebie jakiekolwiek opłaty związane z wysłaniem cię do pracy za granicę, dokładne ich wyszczególnienie również powinno się znaleźć w zawartej umowie.

Zanim wyruszysz w drogę, zapoznaj się z warunkami, jakie panują w miejscu Twojego zatrudnienia. W tym celu możesz np. odwiedzić stronę internetową firmy pośredniczącej lub bezpośrednio pracodawcy. Najlepiej jednak poszukaj kontaktu z osobami, które już w danym miejscu pracowały.

Po powrocie do kraju z zarobionych za granicą pieniędzy musisz się rozliczyć z polskim fiskusem. Dochody te rozliczasz w rocznym zeznaniu podatkowym (PIT 36).

Pamiętaj o zabraniu dokumentów
Zanim wyjedziesz, zgłoś się do wojew. oddziału NFZ-u z wnioskiem o wydanie Europejskiej Karty Ubezp. Zdrowotnego (EKUZ). Idź też do ZUS-u po formularz E 101. Są to dokumenty poświadczające twoje ubezpieczenie w kraju. Za granicą E 101 przedstawisz pracodawcy, a na podstawie EKUZ będziesz mogła korzystać ze świadczeń zdrowotnych, nim podejmiesz pracę.
• Jeśli prowadzisz w kraju pozarolniczą działalność gospodarczą, musisz przedstawić w ZUS-ie kopię umowy o pracę z zagranicznym pracodawcą lub oświadczenie o zawarciu takiej umowy. Dopiero wtedy otrzymasz poświadczony przez ZUS formularz E 101.
• Jeśli prowadzisz rolniczą działalność gospodarczą, to oprócz kopii umowy o pracę lub oświadczenia, powinnaś przedstawić zaświadczenie z KRUS-u, że do dnia podjęcia pracy sezonowej podlegasz rolniczemu ubezp. społecznemu.
• Gdy w Polsce nie pracujesz (jesteś np. bezrobotna), ubezpieczy Cię zagraniczny pracodawca i ma obowiązek odprowadzać za ciebie składki.
• Nie zapomnij również zabrać ze sobą dowodu lub paszportu. Warto też mieć adresy i telefony ambasady lub konsulatu polskiego w kraju, do którego się wybierasz. Zostaw także rodzinie lub znajomym informację o miejscu swojego pobytu.