Istnieje stary i bardzo prymitywny dowcip o facecie, który do swojej żony zwracał się pieszczotliwym zwrotem "flanelciu". Gdy ktoś zapytał, skąd się to wzięło, mężczyzna odpowiedział: "To skrót. Od szmaty." Mało śmieszne? W rzeczy samej, ale obrazuje niestety niektóre fatalne trendy w naszych codziennych relacjach.

NA POCZĄTKU BYŁA MYSZKA...

W pierwszym etapie związku, gdy się dopiero poznajemy, zawsze staram się wywrzeć na sobie jak najlepsze wrażenie. A poza tym chemia działa i jesteśmy bardziej skłonni do emocjonalnych porywów serca. Zamiast imienia wybranka, wpisujemy do komórki hasło "misio", "słoneczko" lub nawet "skarb". Wyobraźnia działa i podpowiada nam najbardziej fantastyczne określenia ukochanej osoby. Potrafimy wyznawać sobie miłość, mówiąc do mężczyzny "kochanie" nawet kilkanaście razy dziennie. Ale czy wszyscy to lubią?

"Te wszystkie kotki, misiaczki i kochania zawsze działały mi na nerwy u moich kolejnych dziewczyn. To takie obsikiwanie terenu: wszystkie kobiet chciały mnie mieć na własność własnie przez takie pieszczotliwe zwracanie się do mnie. Czułem się jak mały piesek... A ja nie jestem do zagarnięcia, jestem sobą, jestem Markiem, no - ewentualnie Mareczkiem. Poza tym nie znoszę okazywania czułości przy koleżankach. Kobiety mają taką denerwującą manierę, że gdy w ich obecności pojawiają się inne samice, one się przytulają, mruczą jak kotki, jakby chciały powiedzieć: >>on jest mój...<<. I wiecie co? Myślę, że w głębi duszy większość facetów nie lubi, gdy mówi się do nich misiu czy skarbie - oni po prostu godzą się na to, bo gdyby zaprotestowali, to usłyszeliby nieśmiertelne: TY MNIE JUŻ NIE KOCHASZ!!! A to jest ponad nasze siły... " - Marek, 33 lata, freelancer.

czytaj dalej...