~Miko2012-02-02 01:26

Sama nazwa obiektu "szkoła" mówi że jest to miejsce do prowadzenia szkoleń tzn. nauki i nie jest to miejsce do zabawy, to nie jest ogród jordanowski ani park wodny.
W szkole dziecko ma się uczyć, a nie jak niektórym się wydaje, że ma się bawić. Na zabawy nie ma czasu i naprawdę go szkoda, program nauki jest obszerny a dzieci w klasie wiele.Zbyt mało godzin poświęca się nauce matematyki, która jest królową nauk. Pośpieszne uczenie matematyki powoduje od razu, z mety, powstawania ogromnych zaległości, których uczeń nie jest w stanie potem nadrobić. Stąd też się bierze ogromna awersja do tego przedmiotu wśród gimnazjalistów, licealistów i studentów, którzy potem wybierają dziwaczne kierunki studiów po których nie ma pracy i zostają wieloletnimi bezrobotnymi, bo do niczego się nie nadają.
Ponadto na nauczycielach ciąży odpowiedzialność za wypadki podczas prowadzenia procesu dydaktycznego. Większa jest możliwośc wypadku podczas zabawy niż nauki . Ponadto nauczyciel pilnuje wszystkich dzieci w klasie a nie tylko jednego dziecka.
Nie można marnotawić czasu przeznaczonego na naukę, bo celem działalności nauczyciela jest nauka. Jeżeli chodzi o zabawę to rodzice powinni tę zabawę dziecku zapewnićsami chodzac z dzieckiem na basen lub do parku wodnego, wyjeżdżając zimą na narty, latem żeglując po jeziorach, podróżując po świecie zwiedzając muzea, galerie, oglądając zabytki.
Wiem, że rodzice są bardzo wygodni i bardzo odpowiada im system przedszkolny i jakby mogli, to by dzieci trzymali w przedszkolu do 15 lat, a potem od razu wysłali do pracy by zarabiali i do domu przynosili pieniądze a rodzice mieli święty spokój. Wysyłajc sześciolatka do szkoły sami skracają sobie rok beztroskiego, bezproduktywnego, leniwego i gnuśnego życia i o tym doskonale wiedzą, dlatego tak głośno się temu sprzeciwiają i mówią że to dla dobra dzieci, co jest nieprawdą, bo oni robią to dla własnej wygody.
Rodzice nie lubią zagladać do książek i pomagać dziecku w odrabianiu lekcji, to jest dla nich katorga, i największa zmora, a u niektórych samo wspomnienie własnej szkoły i lekcji powoduje odruch wytmiotny. Często rodzice kłócą się między sobą i wzajemnie się wypychają, "to ty odrabiaj z nim lekcje" " nie, to ty masz te lekcje z nim odrabiac" "nie, ja nie będę" " ja też nie będę, odwal się odemnie" itp. itd. Dziecko tego słucha i się dowiaduje, że szkoła jest straszna i okropna.
Jeżei ktoś uważa, że nauka poprzez zabawę to jest fajna sprawa, to wyprowadzę go z błędu, jest to bardzo nieefektywny i bardzo powolny sposób nauki, ponadto eliminuje się w ten sposób logiczną i gramatyczną metodę nauki języka, potem dziecko niczego nie rozumie skąd to się wzieło. Wbrew wszystkim opiniom, to dzieci bardzo powoli poznają obcy język, z takiego względu, że ich znjomość własnego ojczystego języka jest bardzo ograniczona i nie rozumieją wielu słów w języku polskim. Dzieci w tym wieku, znają tylko tzw. język potoczny i nie rozumieją bardzo wielu pojęć. Nauczenie się na pamięć dwóch zwrotek piosenki lub wierszyka po angielsku nie powoduje, że ten język lepiej poznałem, ja tylko wykułem te dwie zwrotki aby babci i dziadziowi zrobić przyjemność i pochwalić się przed gośćmi w domu. Solidna nauka języka to nie tylko czytanie i tłumaczenie ale poznanie reguł gramatycznych i wykonanie bardzo bardzo bardzo wielu ogromnie nudnych i często bardzo trudnych ćwiczeń.
Mieszkam obok takiej szkoły gdzie znajduje się tam dobrze wyposażony przez gminę plac zabaw i na tym placu nie widuję bawiacych się dzieci bo nauczyciele muszą realizować program w przepełnionych klasach a panie świetliczanki boją się, że dzieci się tam pozabijają, a potem one pójdą za to do więzienia. Stąd też demonizowanie problemu tzw. placów zabaw to próba odciągnięcia w czasie reformy szkolnictwa przez leniwych, gnuśnych i wygodnickich rodziców.