Jeżeli nauczyciel stwierdzi, że twoja pociecha potrzebuje pomocy w nauce, porozmawiaj z nim, w jaki sposób to zorganizować. Być może konieczne będą dodatkowe lekcje, zajęcia wyrównawcze czy nawet korepetycje. Ale zanim podejmiesz poważną decyzję, zastanów się razem z pedagogiem, czy na pewno aż tak duża pomoc jest potrzebna twojemu dziekcu. Może wystarczy, że samo dłużej posiedzi nad książkami? To rozwiązanie jest o tyle dobre, że zaprocentuje w przyszłości. Dziecko nauczy się bowiem, że jego oceny zależą od niego samego, a nie od korepetytora! Warto też, abyś pomogła uczniowi i podpowiedziała mu, jak mądrze się uczyć!

1. Zadbaj o odpowiednie warunki i naucz porządku

Pokój, w którym dziecko odrabia lekcje, powinien być zawsze przewietrzony. Dobrze, by biurko było ustawione w pobliżu okna, aby uczeń jak najdłużej mógł pracować przy świetle dziennym. Zadbaj też o odpowiednie oświetlenie sztuczne: lampę umieść po stronie lewej – gdy dziecko jest praworęczne, lub po stronie prawej – gdy jest leworęczne. W pobliżu biurka zorganizuj miejsce na przybory szkolne, podręczniki, zeszyty. Usuń z pola widzenia dziecka wszystko, co może je rozpraszać: zabawki, zbyt kolorowe obrazki czy plakaty. Zadbaj, by w czasie odrabiania lekcji miało ciszę i nikt (zwłaszcza młodsze rodzeństwo) mu nie przeszkadzał. Jeżeli uczeń nie ma własnego pokoju, ustal z pozostałymi domownikami, kiedy ma być wyłączony telewizor. Koniecznie też naucz dziecko porządku: odkładania na miejsce zabawek, zeszytów, książek oraz przyborów szkolnych.

2. Naucz systematycznej i zorganizowanej pracy

Człowiek nie jest w stanie uczyć się cały dzień bez przerwy. Pomóż dziecku wybrać odpowiedni moment na naukę – nie tuż po lekcjach i nie późnym wieczorem. Podpowiedz też, jak ma zaplanować każdy dzień – weźcie pod uwagę rozkład zajęć dodatkowych. Warto nauczyć dziecko, by odrabiało lekcje tego samego dnia, kiedy były one zadane, a dzień przed zajęciami tylko je sobie przypominało. Nad biurkiem powieś plan lekcji. Małemu dziecku musisz pomóc pakować tornister i dopilnować, co i jak robi. Starsze tylko czasami kontroluj.

3. Tłumacz i pomagaj dziecku, ale nie wyręczaj

Powiedz dziecku, że zawsze chętnie mu pomożesz. Naucz, jak korzystać ze słowników, encyklopedii, leksykonów. Gdy poprosi cię o pomoc, zawsze najpierw podsuń odpowiednią książkę lub podpowiedz, gdzie może znaleźć rozwiązanie. Dopiero potem pomóż sama. Gdy nie może poradzić sobie z zadaniem, nie rozwiązuj go za niego, lecz wytłumacz, jak to zrobić. Nie pozwalaj, by bawiło się, zanim odrobi lekcje. Bądź konsekwentna i wymagająca także w stosunku do siebie – zawsze znajdź czas, by odpowiedzieć na pytania, sprawdzić lekcje, wysłuchać wiersza. Nie dopuść do sytuacji, by np. wizyta cioci czy babci była ważniejsza niż nauka! Uprzedź rodzinę, że teraz dziecko odrabia lekcje i muszą poczekać! Najważniejsza jest systematyczność – i ta zasada dotyczy wszystkich. Postaraj się też zachęcić dziecko do nauki, pokazując mu inne sposoby zdobywania wiedzy – nie tylko wkuwanie na pamięć. Poszukaj gier logicznych, edukacyjnych gier komputerowych, popularno-naukowych filmów i programów telewizyjnych. Warto też odwiedzać muzea oraz chodzić na tzw. pikniki naukowe!

4. Zabawa to najlepsza forma nauki

Dziecko o wiele szybciej i lepiej pozna tajniki np. chemii, gdy będzie mogło osobiście przeprowadzać doświadczenia. Dlatego warto każdego malca zapisać do koła naukowego lub na zajęcia do domu kultury. Niektóre prostsze eksperymenty możecie też przeprowadzić w domu. Poproś o pomoc nauczyciela!

Opr. na podst. "Pani Domu"