TEJ WŁADZY NIKT MI NIE ODBIERZE

Dawniej brylował wszędzie: w towarzystwie, w pracy i w domu. Współczesne emancypantki odebrały mu większość przyczółków. "I może rodzina, dom są ostatnim bastionem, gdzie mogę powiedzieć, jak to ma być; i tak ma być. To mi daje namiastkę poczucia kontroli i bezpieczeństwa" - wchodzi w skórę macho Benedykt Peczko. Bywa jednak, że potrzeba władzy sięga za daleko. "Ale jest też inny aspekt tego tematu; ostrzejsza wersja męskiej dominacji. Mam na myśli mężczyzn, którzy czują wewnętrzny przymus, aby sprawować władzę. Dystansują się od uczuć, ponieważ to zabezpiecza ich przed wewnętrznym smutkiem i lękiem. Cały czas są jakieś wyzwania, trzeba udowadniać sobie i światu, że jest się najlepszym, że mogę, dam radę, nic i nikt mnie nie pokona. Także w domu. Ten narcystyczny styl można rozpoznać po tym, że trudno się zatrzymać i rozluźnić. W tym przypadku bardziej niż świat zewnętrzny zagraża ten świat, który nosimy w sobie" - wyjaśnia Peczko w rozmowie ze "Zwierciadłem".

NARCYSTYCZNY BÓL, CZYLI: MUSZĘ BYĆ SILNY

Skąd się bierze taki styl? Często z przekonania mężczyzny, że inni takiej "siły" od niego oczekują. "Mężczyzna czuje, że oczekuje się od niego siły; że jeśli zasypią jedną jaskinię, to on ma być tym, który znajdzie drugą, jeśli w tym rewirze upoluje już wszystkie zwierzęta, ma pójść łowić gdzie indziej. (...). Wydaje nam się, że gdy puścimy kontrolę, stracimy autorytet i szacunek kobiety" - mówi seksuolog. I przypomina, że prawdziwie silny człowiek nie potrzebuje swojej siły udowadniać. "Dramat mężczyzn polega na tym, że na ogół nie doceniają swojej siły, dlatego tak bardzo muszą się starać, żeby udowadniać, że ją mają. Nie doceniają tego, jak wiele różnych aspektów może mieć siła. (...) Umiejętność przyznania się do tego, że nie na wszystko mam wpływ i czasami sobie nie radzę, jest przejawem potężnej siły. (...) Tak bywa, że małe psy szczekają, duże i silne nie muszą. Cóż to za siła, skoro trzeba cały czas udowadniać, że się ją ma?".

> czytaj dalej