Osoby uprawnione do korzystania z ZFŚS zostały wymienione w art. 2 ust. 5 ustawy o ZFŚS. Zgodnie z nim to pracownicy i ich rodziny, emeryci i renciści – byli pracownicy i ich rodziny oraz inne osoby, którym pracodawca przyznał w regulaminie ZFŚS prawo korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z funduszu. Dlatego moim zdaniem, jeżeli pracują państwo oboje w tej samej jednostce budżetowej, to zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy o ZFŚS oboje mają prawo ubiegać się o świadczenie.

Ustawa nie normuje sposobu, w jaki małżonkowie zatrudnieni u jednego pracodawcy mogą się ubiegać o świadczenia. Zagadnienia te mogą być przedmiotem regulacji wewnątrzzakładowych, czyli musicie państwo sprawdzić regulamin swojej jednostki. W regulaminie pracodawca może (w uzgodnieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi) wprowadzić postanowienie przewidujące np. przyznanie jednej dopłaty do wypoczynku dziecka w kwocie podwyższonej w stosunku do ewentualnie przysługującej przy określonym dochodzie na osobę w rodzinie. Świadczenia socjalne są uznaniowe. O tym więc, czy dany pracownik otrzyma z zakładu pracy np. dofinansowanie do wypoczynku swojego lub swoich dzieci i w jakiej wysokości, powinny decydować wyłącznie kryteria socjalne.

Oboje małżonkowie są uprawnieni do korzystania ze świadczeń. Ich przyznanie zależeć będzie wyłącznie od spełnienia przez nich tzw. kryterium socjalnego. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy o ZFŚS przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z ZFŚS uzależnione są od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z tego funduszu. Jest to właśnie tzw. kryterium socjalne, którego celem jest zapewnienie realizacji podstawowego zadania ZFŚS, jakim jest łagodzenie różnic w poziomie życia pracowników, emerytów i rencistów.

Podstawa prawna

Ustawa z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 1996 r. nr 70, poz. 335 z późn. zm.).